රසවතිය

හැරි පොටර් ලංකාවේදී කියවීම - මිථ්‍යාව හා යථාර්ථය සම්මුඛ වීම

2012-02-07T09:05:00.000+05:30

[ආදරය යනු 1/0 (all or none) වර්ගයේ එකක් පමණක් බව පුන පුනා කියන ඩෝසන් ප්‍රීති සහෝදරයාට තිලිණයකි]

ඉතිහාසය ප‍්‍රවාදය බවටද ප‍්‍රවාදය මිත්‍යාව බවටද පත් විය. -ගලද්‍රියෙල් - ලෝඞ් ඔෆ් ද රිංග්ස්, පෙර කථනය-

යුරෝපය නිතර ඇතිවෙන යුද්ධ, ගැටුම්, අර්බුද නිසා ජීවිත අවුල් වෙන භූගෝලීය පෙදෙසකි. ප‍්‍රංශ සිසු නැගිටීම්, තැචර් පාලනය යටතේ කම්කරු ගැටුම්, බර්ලින් තාප්පය වැටීම, අයර්ලන්ත අර්බුදය, ඉස්ලාමික අන්තවාදය හා ආර්ථික අවපාතය (ණය පපඩම බිඳීම) ආදී වශයෙන් වෙන අන්තරායන්ගෙන් පිරුණු අඩවියකි. හැරි පොටර් රැකියා විරහිත, එක්දරු, ඒකල මවක ගේ ජීවිත ව්‍යාපාරය වන්නේ මෙබඳු සංදර්භයකදී ය.

යුරෝපයේ ජීවිතය අවිනිශ්චිත ය, එය ක්ෂණ භංගුර ය. දෙමාපියන් දික්කසාද වීම එහි අරුමයක් නොවේ. දරුවෝ එයින් පීඩාවට පත් වෙති. ෆ්‍රොයිඩියානු පවුල එංගලන්තයේදී අටානූවක් රෝග, නවානූවක් ව්‍යාධි හා දෙසිය තුනක් ආන්තරාවන්ට මුහුණ දෙයි. මාක්ස් කියූ අවතාරය යුරෝපය පුරා සැරිසරයි. පවුල අර්බුදයට යමින් පවතී. අවිනිශ්චිත අවස්ථාවන් හරහා ‘වොල්ඩෙමොර්ට්’ වේශයෙන් පැන නගින පවුල අහිමි, අවජාතක, පීතෘ ඝාතක, ‘ටොම්’ නම් සමාජ ප‍්‍රහෙළිකාව (රිඞ්ල්-Riddle) ත‍්‍රස්ත ස්වරූපයෙන් පවුල් බය කරමින් ඉගිල යයි.

ජොඇන් රෝලිං නූතන මායාකාරියකි. ඇය පොටරියානු මිථ්‍යාව වෙළුම් හතකින් නිමා කරමින් ‘ඉක්බිති සියල්ලෝ සතුටින් ජීවත් වූහ’ යනුවෙන් සමාප්ත කෙරෙන ඇගේ කතාව ගොඩනගා ඇත. ඇය විසින් ලේඛන ලෝකයට බලාපොරොත්තුවක් කැඳවා ගෙන එයි. බහු මාධ්‍ය ලෝකයක තාක්ෂණ විවිධාංගීකරණය අභියෝගයට ලක් කරන ඇය පැරණි මුද්‍රිත මාධ්‍යය කතා කලාවෙන් අලංකාර කළ විට මායා ලෝකයක් මැවීමට සමත් බව ප‍්‍රත්‍යක්ෂ කර ඇත. ලෝකයේ ඇති එකම මායාව සංඥාර්ථවේදය ප‍්‍රගුණ කිරීම බව පෙන්වා ඇත.

රෝලිංග් ගේ ‘එකෝමත් එක රට’ නූතන එංගලන්තයයි, එහි මෙට්‍රොපොලිටනය අස්සේ සැඟවි ඇති අවිඥානක බිය හැරි පොටර් චරිත බවට පත් වී පොත් පිටු පුරා රඟති. ජේ ආර් ආර් ටොකීන් (රිංග් ත‍්‍රිත්වය) ජෝර්ජ් ලූකස් (ස්ටාර් වෝර්ස්) රොබට් එච් හොවාර්ඞ් (කොනන්) රයිඩර් හැගාර්ඞ් (ෂී) හා වචොව්ස්කි සහෝදරයින් (මෙටි‍්‍රක්ස්) කතා කරුවන් විසින් මිත්‍යා විශ්වයක ගොඩනගන දේශපාලන සංදර්භය හිට්ලර් , ස්ටාලින් ආදි නාගරික නූතන ඉතිහාසයන් විසින් තහවුරු කරයි.

හැරි පොටර් චරිතය ගොණු වන්නේ මේ යුගයේ තරුණ වටිනාකම් පිළිබඳ අත් පොතක් වශයෙනි. දෙමාපියන් අහිමි අනාථ මායාකාර ඔලිවර් ට්විස්ට් කෙනෙකු වන හැරි නායකත්වය, ධීර බව, මිත‍්‍රත්වය, කැපවීම, පේ‍්‍රමය, ගුරු දෙගුරු ගෞරවය සහිත ස්ථානෝචිත ප‍්‍රඥාවෙන් හෙබි, කරුණාවන්ත යෞවනයෙකි. රෝලිංග් මෙහිදී ග‍්‍රීක මිථ්‍යාවන්ගේ සිට ග‍්‍රීම් සහෝදරයින් ගේ කතා දක්වා යුරෝපය පුරා පැතිරුණු මිථ්‍යාංශූන් මුසු කරමින් ඇයගේම මිථ්‍යාවක් තනන්නේ වෙළඳ දැන්වීම් කරුවන් ලැජ්ජාවට පත් කරමිනි.

හැරි පොටර් කතන්දරය පුරා ලිබරල් සුළු ධනේශ්වරය හා ෆැසිස්ට්වාදය අතර දෝලනය වන සමාජ පැවැත්ම ගැන කතාංශූන් හමු වෙයි. හර්මයොනි ග‍්‍රාන්ජර් ගේ ලිබරල් නිදහස, ආන්තික ජීවින් කෙරෙහි ඇති සානුකම්පාව රෝලිංග් විසින් සවිස්තරව කතාව තුල බහා ලන්නේ මේ එක් පක්ෂයක් (ජයග‍්‍රාහී පක්ෂය) අනෙකට වඩා හොඳ බව තහවුරු කිරීමේ අභිලාෂය කුලූ ගන්වමිනි.

දෙපක්ෂයේම පවුල පිළිබඳ විශ්වාසය, පොදු යහපත නම් ලාලසාව ඇති, පුද්ගල නිදහස නම් ලිබරල් ආශාව ඇති අය නපුරට බිය වෙති. නපුර ජය ගැනීමේ ක‍්‍රියාවලියේ අනියම් කොටස් කරුවන් වීම ඔවුන් අතින් අවිඥානිකව හෝ සිදු වෙයි. වොල්ඩිමෝර්ට් විසින් ඇති කිරීමට යන ශුද්ධ රාජ්‍යය විසින් අහිමි කරවන දේ පිළිබඳව ඉඟියක් මැල්ෆෝයි පවුලේ මන්දිරය ‘ඩෙත් ඊටර්‘ ප‍්‍රවාහයේ මූලස්ථානය වීම නිසා මැල්ෆොයි වරු අහිමි කරගන්නා පුද්ගල නිදහස මගින් නිරූපනය වෙයි. ඉන්ගිරිසි ලිබරල් චින්තාව මුදුන් පමුණුවන රෝලිං, බලය අත් හැරීම විසින් නොහොත් බලය මත ස්වයං විනයක් ඇති කිරීම මගින් යහපත් හෙට දිනක් ඇති වන බවට නිශ්ඨා කොට පොටරියානු මිත්‍යාව අවසන් කරයි. හැරී විසින් මායාකාරී ආධිපත්‍යයේ උපරිමය වන ‘එල්ඩර් යෂ්ඨිය’ [Elder Wand] අතහැරීම මගින් බලය නිසා ඇති වන සංකූලතාවන් ගෙන් ලිබරල් සමාජය ආරක්ෂා කිරීමට පුද්ගල කැපවීමේ ඇති කේන්ද්‍රීය බලපෑම පෙන්වයි.

වෝල්ඩිමොර්ට් ගේ බහු කුණප (හෝර්ක‍්‍රක්ස්- horcrux) පැවැත්මේ එක ආකාරයක් හැරී බවට පත් කරන රෝලිං එනයින් සමාන හා විරුද්ධ අනෙකා හා ඇති දයලෙක්තික සම්බන්ධය ගොඩනගයි. ඉඳි කටු තුඩක පණ තිබූ රාක්සයා නම් මිත්‍යාංශුව හෝක‍්‍රක්ස් නමින් සිය පණ බෙදා කිසියම් වස්තුවක හංගන වොල්ඩිමොර්ට් ගේ කතාංශුව දක්වා වර්ධනය කරන රෝලිං ඉන්ද්‍රජාලික යතාර්ථය තව දුරටත් වර්ධනය කළ හැකි බවට සංඥා කරයි. ‘එකෙක් ජීවත්ව සිටියදී අනෙකා ජීවත්ව සිටිය නොහැකිය’ යන උභතෝකෝටිකයේ ඇති උත්ප‍්‍රාසය මත කතන්දරය පුරා ආතතිය ගොඩ නැගූ ඇගේ කතා උපක‍්‍රමයේ ප‍්‍රබල කම යුරෝපයේ පමණක් නොව ලංකාවේ ද පොත් හල් ඉදිරිපිට පෝලිම් ඇති කළ අයුරු කාල අක්ෂය හරහා දිවෙන ප‍්‍රවෘත්තියකි.

මේ මිථ්‍යා, ඉතිහාස, දේශපාලන, වාණිජ සංදර්භය අහිමි ලංකාවට හැරි පොටර් පොත්තක් ලැබෙයි. විකිණිය හැකි පොත් අනාගතයේ හෝ පරිවර්තනය කර ධනෝපායනය කළ හැකි ‘පොත් වෙළඳ’ පැලැන්තියක් විසින් ‘උණු කැවුම්’ ලේඛකයන් අත් පත් කර ගැනීමේ නිර්දය තරඟයක් හා පොත් මාලා පරිවර්තනය කරන පරිවර්තක රංචුවක් සහිත රටක, හැරි පොටර් හි ඉන්ගිරිසි බසෙහි සියුම් බව හා ජොආනියානු රචනා ශෛලීයට හානි කරන ‘මධුර ශබ්ද කෝෂයේ’ කොපි පේස්ට් පරිවර්තන කියවීමේ ඔක්කාරය ඇති කරයි. ධාරණී, මන්ත‍්‍ර, ගුප්ත විද්‍යා ශාස්ත‍්‍ර, හදි-හූනියම්, බලි-තොවිල් ඈ විසින් ගහණ චූල ආඛ්‍යානය මුහුකුරා ගිය රටක පරිවර්තකයන් ‘ඕං රාමා හරේ ක‍්‍රිෂ්ණා’ යනුවෙන් රෝලිං සිය බුද්ධිමය ශ‍්‍රමයෙන් නිෂ්පන්න කරන දැහැන්, මන්ත‍්‍ර, සූත‍්‍ර ‘සිද්ධි’ රහිත වචන පේලි බවට පෙරළීමෙන්, ඒ පී ගුණරත්න, ඊ ආර් එරත්න ආදී විශිෂ්ටයින්ට නිගරු කරන සාහිත්‍ය දූෂණය ඛේදනීයය. රෝලිං මේ හේතුව නිසාම ලංකාවට පැමිණෙන්නේ විකෘත ස්වරුපයකිනි. එ මගින් අපගේ ස්වයංසිද්ධ ප‍්‍රත්‍යක්ෂඥානය [spontaneous perception-Zizek] අර්බුදයට යවයි.

ධනපති ආර්ථික ක‍්‍රමයක මූලික අංගය වන ගෘහස්ථය/කුටුම්භය අර්බුදයට යෑම පද්ධතිය විසින් ඇති කරගන්නා අභ්‍යන්තර අසාත්මික තාවයකි. මේ අර්බුදය ස්ත‍්‍රීවාදී ව්‍යපාර, ලිංගික නිදහස, පවුල් නොතනන පුද්ගලයන් ආදී විවිධ මීයන් විසින් හිල් කිරීම නිසා ඔඩු දුවයි. බුදුන් හා මාක්ස් දෙදෙනම පවුල විනාස කළ යුතුය යන අදහස පිළිවෙලින් ලෝකෝත්තර ව හා ලෞකිකව ප‍්‍රකාශ කළහ. රෝලිං නම් ගැහැණිය මේ අදහසට එරෙහිව පවුල උපයෝගී කොට කුඩා සුර ලෝකයක් ඉදි කරන්නීය. එහි එක් කෙනෙක් සුපිරි වීරයෙක් හෝ වීරවරියක් වෙන විට අනෙකා සාමාන්‍ය කෙනෙකි. මේ ඌන පූරක සුසංයෝගය සුර පුරයක් තනයි. වස්තු සම්පාදනය කරයි. වෙළඳ පොලට නතු වෙයි. පාලකයින් පත් කරයි. පාලකයින් එළවයි.

මේ ප‍්‍රකෘති පවුල; රාජ්‍යය, එහි ප‍්‍රජාතාන්ත‍්‍රික ස්වභාවය විවර්තනය කරන කුඩා සිදුරක් වැනිය. රාජ්‍යය සුජාත වීම, එහි චර්යාව සාධාරණීකරනය වීම, වෙළඳපොල බලවේගයන් සක‍්‍රීය වීම සිදු වන්නේ පවුලෙනි. ලිපිනයක් නැති තනි පුද්ගලයෙක් මේ කිසිවක පූර්ණ ග‍්‍රහණයට හසු නොවේ. එ නිසා පවුල රැකිය යුතු මනාය.

එදිනෙදා ජීවිතයේදී මෙන්ම රෝලිං විශ්වයේ ද හමු වන ඛේදනීය වීරයන්, අවිවාහක, පෙමට කැප වූ, හුදෙකලා පසුතැවෙන්නන් වෙති. මහාචාර්ය ඩම්බල්ඩෝර් [Dumbledore] හා ස්නේප් [Snape] චරිත විසින් අපිට පෙන්වන ඉසා (චරිත තුනක්) හා සුගත් (ගොළු හදවත) ස්වභාවයන් පවුල සම්පූර්ණ කර ගත නොහැකි වූ නිසා ලෝකය සිය පවුල වීම නම් සමාජ මැදිහත් වීම පෙන්නුම් කරයි. මේ බඳු අමුතු ආකර්ෂක [strange attractors] නිසා ලෝකය ගමන් කරන මාවත වෙනස් වන අයුරු රෝලිං කැන්වසයේ විචිත‍්‍රව ඇඳේ.

මුළු කතාව පුරා මාතෲ පසුබිමක් මෙන් පවතින ‘වීස්ලි මහත්මිය’ අවසාන පොතේ අවසාන පරිච්ඡේදයේ බෙලාටි‍්‍රක්ස් හා ද්වන්ද්ව සටනකට එන්නේ, බෙලාටි‍්‍රක්ස් ව මරා දැමීමට පෙර ‘බැල්ලි, මගේ දරුවො මරන්න උඹ?’ යනුවෙන් මොරදෙමිනි. සිය පවුල වැනසිමට එන සතුරාට සැතිරියට එරෙහිව ‘රෝලිං’ නැමති මව කතා අවසානයේ සමාන්තර ඉතා ප‍්‍රබල සිද්ධියකින් ඉස්මතු වෙන්නේ රණවිරු කාලියක, ආදි මාතාවක ස්වරූපයකිනි.

රෝලිං දශකයකට වැඩි කාලයක් ‘ඉම්පිරියෝ’ මනෝ බන්ධන අංගම [Imperio Curse] මතුරමින්, ඉංගිරිසි පාඨක සමාජයට ධනාත්මක චින්තනයක් අලෙවි කරයි. ඇය කෝටි පතිනියකි. එයින් ගම්‍ය වන්නේ කුටුම්භ සංරක්ෂණයේ විනෝදජනක බව තවමත් ඉහළ මිලක් ඇති මිථ්‍යා භාණ්ඩයක් බවයි.

විජය කුවේණි - 4

2012-01-29T15:53:00.000+05:30

සමහර අභිචාර විධි ඇති වූ හේතුව එහිම පැවසෙතත් බොහෝ විට සමූහ විඥානය විසින් මෙහෙයවන අප්‍රකාශිත හේතුවක් අභිචාර විධියේ උප්පත්තිය විය හැකිය. කුවේණිය; ‘ලිලී පොටර්’ [කියවන්න හැරි පොටර් කතා මාලාව] කෙනෙකු, කන්නොන් සාමාවක මෙන් කළ ප්‍රේමණීය ජීවිත පරිත්‍යාගය අප ආරක්ෂා කරමින් අවකාශයේ පවතින බව සිතන්නට මම කැමැත්තෙමි.

ප්‍රේමයේ, නොවෙනස් වන බවේ සංකේතය වන දියමන්තිය දිවක් [දිගු කළ දිව ෆැලික සංකේතයකි] නිසා විජය රෝගී විය. වජ්‍රමය දිවක් ඇති දිවි වෙසකින් කුවේණිය පැමිණ විජය ගේ හෘද ය වෙත දිව දිගු කළ බව කුවේණි අස්න කියයි. ගණ ගෝත්‍ර පොදු තිරණයට එකඟව කුවේණියගෙන් වෙන් වූ විජය ගේ අවිඥානය ඔහුට වද දුන්නේ ඔහුගේ පරිකල්පනීය ලෝකය අවුල් කරමිනි. අනාර්ය කුවේණියගේ අවිය වන්නේ ආර්ය මහ දෙවි ඉන්ද්‍ර [ථෙරවාදයේ ශක්‍ර දේව, මහායාන විස්වාසයේ වජ්‍රපාණි]ගේ වජ්‍රායුධයයි. විජයගේ අවිඥානය ඔහු වේදනාවට පත් කරන්නේ මහදෙවි ස්වරූපයෙනි. සෘග් වේදයට අනුව ඉන්ද්‍ර කුලයෙන් නෙරපූවන් නැවත කුලයේ පිහිටුවයි.

[මොහෙන්ජොදාරෝ හරප්පා ශිෂ්ටාචාරයේ නගර වැනසූ ආර්යයන්ගේ දෙවි වු නිසා ඉන්ද්‍ර දෙවි ‘පුරන්දර’ නමින්ද හැඳින්වෙයි.]

විජය පඬි රටින් ගෙන ආ කුමාරිකාව හා පෙමින් නොඇළුනා පමණක් නොව ඇය හා කිසිදු කායික සම්බන්ධතාවයක් නොපැවැත්වූ බව රාජාවලිය සඟවතැයි මට සිතේ. එසේ නම්, 'විජය රජුගේ බිසව බඩ වඳ හෙයින්' යනුවෙන් රාජාවලිය පවසන්නේ විජය හා සහවාසයක් නොවී ඉතිහාසයේ නමක් හෝ නැතිව මැකී ගිය කන්‍යා කුමාරියක් ගැනය.

සවැනි පැරකුම්බාවන් කලක් මලයාවේ ස්වර්ණ පුරයේ ගත කළ බවද, එහි බිසවක්ද පුරන්දර නමින් වූ පුතෙකු ද වු බව ඉසිවර පරණවිතානයන් උපුටා දක්වන මහාචාර්ය මුදියන්සේ දිසානායක කියයි. චෙං හෝ ගෙන් උපකාර ලබන පැරකුම්බාවෝ පන්තිස්වසකට පසු ලක එක් සේසත් කරති. කීරවැල්ලේ රන් මැණිකා ගෙන් ලබන පුරන්දර දරුවා ද මිය යයි. ස්වර්ණපුර බිසවගෙන් වෙන් වූ පුරන්දර දරුවන් දෙදෙනාගේ මරණ නිසා සෝ බර වූ පැරකුම්බාවන් වෙත උතුරුමුළ මහ තෙරිඳු [රාහුල උන්නාන්සේ] කුවේණි අස්න හා සිහබා අස්න ලියූ බව ඔහු තව දුරටත් කියයි.

කොහොඹා යක් කංකාරියේ උත්පත්තිය වෙන පඬුවස්දෙව් රජ හට කුවේණියගෙන් පැමිණි දිවිදොස තුරන් කිරීමට මලරජ ඇතුලු තුන් කට්ටුවක් ලංකාවට කැඳවා ගෙන ඒම සඳහන් වෙයි. ‘ඒ මල රජ මොනරයතුරු පැද ගිය බිසව ඇතිකරපු කුමාරයෝ යයි දැනගත යුතුය -රාජාවලිය’. සීතාව ගෙ පුත්‍රයා මෙසේ රෝග සුව කිරීම සඳහා කැඳවා එන්නේ ද , ඒ සඳහා රාහු අසුරයා මුල වන්නේ ද වියෝව පිළිබඳ සංකාවෙන් මිදවීම පිණිස ඔවුන් සතු කවර ගුණාංගයක් නිසාද?

යුදයෙන් දිනූ රාම සීතාව රැගෙන ආපසු ගිය බවද, රාවණ රජු කෙබඳු කෙනෙක්දැයි යෙහෙළියක ඇසූ විට කෙහෙල් පතක රාවණ රුව ඇඳි බවද, රාම එනු අසා කෙහෙල් පත ඇඳ යට හෙලූ නමුත් රාවණා බලයෙන් ඇඳ සෙලවුනු බවද, ඒ දුටු රාම සීතාව පිටුවහල් කළ බවද ප්‍රවාද ගතය.

සීතාව පිටුවල් කළ රාම එකී සිත් වේදනාවෙන් උන් බවද, දෙවනුව සීතා හා දරු තිදෙන හමු වූ පසුව සීතාව සිය මව වූ මිහිකත වෙත ගිය බවද රාම සියදිවි නසාගත් බවද තව දුරටත් කියැවේ. “වියෝව නම් නුඹටමැ නොව රාම විජය ආදීන්ටද පොදු ධර්මතාවයකැ” යි කියා පැරකුම්බාවන් සැනසීමට 'භාෂාව' භාවිත කළෝ රාහුළ මහා ස්වාමින්ද්‍රයෝය.

කුවේණියගේ අපූර්ව පෙම් කතාව, ඇයගේ පරිත්‍යාග ශක්තිය කතන්දරයක් බවට පත් වී දනන් තුඩ තුඩ රැව් දෙමින් පරම්පරා අනුයාතව පැමිණ; ‘අභයගිරියට පැමිණි’ හා ‘අභයගිරියෙන් පිටට ගිය’ දැනුම හා මුසු වන්නට ඇත. සුවණ්ණ පුරයට, ශ්‍රී විජය පුරයට ගිය භික්ෂූන්, තාපසයින්, වෙණෙඳුන්, දේශාටකයින් විසින් කුවණ්නාවගේ වරුණ ඈත පෙරදිග පැල කරන්නට ඇත.

එනයින් කුවණ්නාව ගුඅන්යින්[චීනය], කුඅන්යින්, කන්නොන්[ජපානය] කුඅන් එයිම්, පරම කුඅන් එයිම් [තායිලන්තය] කුඅන් තෙ ආම්[වියට්නාමය] කුඅන් යුම්[හොං කොං] කබ්යීබ් [යුනාන් කඳුකරය-චීනය] දේවි කුඅන් යිම් [ඉන්දුනීසියාව] හෝ පරම මෛත්‍රිය තාරා [ටිබෙට්] යනුවෙන් මහායානයට කුලවැද්දී සම්භාවනාවට පාත්‍රවූ බව සිතීමටද මම කැමැත්තෙමි. ඇය කුඩා දරුවන්ගේ ද, සමුද්‍රයාත්‍රිකයන්ගේ [විජයගේ] ද ආරක්ෂක දෙවඟනයි. කුවන් යින් සියලු මිනිස්වග නිවන් දකින තෙක් ඔවුන් වෙනුවෙන් සිය නිර්වානය පමා කළ මහා කරුණාවන්තියයි.

ඉතිහාසය ගොඩ නැගෙන්නේ භාෂාව නිසාය. විජය-කුවේණි අමරණීය වන්නේද භාෂාමය විශ්වයක බව මට සිතේ. ඉතිහාසය පුරාවෘත්තය බවටද පුරාවෘත්තය මිථ්‍යාව බවටද පත්වීය යනුවෙන් ජේ ආර් ආර් ටොකීන් 'ලෝර්ඩ් ඔෆ් ද රිංග්ස්' හි ලියන්නේ ඒ නිසාය.

කට බොරු කිව්වද දිව බොරු නොකියයි..!

සේයාරුව: වැල්ලෑගල පන්සලේ සූනියම් දේවාලය ඉදිරිපිට 2010 මාර්තු පැවැත්වූ සොකරි නැටුමේ ආඬි ගුරු සොකරි අම්මා සමග ලංකාවට පිටත් වීම. ස්තුතිය ලිෂාන් ට෴

විජය කුවේණි - 3

2012-01-22T10:32:00.000+05:30

පුරාතන ගණයෝ පුද්ගලයාට වඩා සමූහය වැදගත් කොට සැලකූහ. ලිච්ඡවීන් අනුගමනය කළ අපරිහානීය යැයි හොඳින් පෙනෙන සප්ත ධර්මයන් විසින් ඔවුන් බැඳී සිටියහ. ගණ තීරණයට පිටුපා කැරළි ගැසූ විජය සේනාපති ඇතුලු සේනාංකය පිටුවහල් කරන්නේ ඒ රීතියට අනුවය. එහි අනෙක් අරමුණ වූයේ උත්තරාපථයේ නොවෙන අන් දෙසක හෝ ගණ සංස්ථා පිහිටුවීමයි.

විජය හා කුවේණිය අතර ඇති සම්භෝග ප්‍රේමය ගණයේ අභිලාශයට බාධාවකි. ඔවුන්ගේ අරමුණ සිය ජාන සම්පත්තිය සුරැකීමයි. පැහැපත් සමින්, පැහැපත් නෙතින් හා පඬුපැහැ කෙසින් යුතු අවම වශයෙන් ක්ෂත්‍රිය වර්ණයට හෝ අයත් කුමරියන් සොයා ගොස් සිය ජාන සම්පත වෙනත් පරම්පරාවක් කෙරේ සම්ප්‍රේෂණය කළ යුතුය. කුවේණිය නම් සුපිරි ගැහැණිය ඔවුන් වෙත මහත් බාධකයක් ව සිය රුසිරින්, නුවණින් හා හැකියාවෙන් ආඪ්‍යව ගණ අභිලාශය ඉදිරියේ නැගී සිටියි.

ඇය සතු පුරාතන ඥානය විසින් හා විජය සතු කෞශල්‍යය විසින් ඔවුන් දෙදෙන එකිනෙකා හා වජ්‍රමය බන්ධනයකින් බැඳ තබා අහවරය. එකී බන්ධනය විසින් කුවේණිය සිය සංකේතීය ලෝකය විනාස කර දමන තැනට පත් කර තිබුණි. සිය ඥාති වර්ගයා ආගන්තුකයාගේ වසයට පත් කළ කුවේණිය යුග පැරණි සංකේත පද්ධතියක් වනසා ඇත.

විජය ඇතුළු ගණ යෝධ කැල ඔවුන් පුහුණු කළ ගණ සංස්ථා රැස්වීම් පැවැත්වූවා වන්නට ඇත. විජය විෂයයෙහි ඔවුන් මුහුණ දෙමින් උන් උභතෝකෝටිකය සාකච්ඡාවට ගත්තා වන්නට ඇත. ගණ ගෝත්‍රයක පුද්ගලයාට වඩා ගෝත්‍රය, සමූහය මුල් වෙයි. හයසිය අනූනව දෙනෙකු හා විජය යනු අතුල්‍ය බල සැකැස්මකි. විජය මහා ප්‍රජාතාන්ත්‍රිකයෙකු වන්නේ ඒ නිසාය. ඔහු ගණ තීරණයට හිස නමන්නට ඇත. ක්ෂත්‍රිය කුමාරිකාවන් සොයා දූතයන් පඬි රටට යැවූයේ එහෙයිනි.

විජය හා කුවේණිය වෙන් වන්නේ ගණ තන්ත්‍ර තීරණයට හිස නමමිනි. ඔවුන් අනෙකුත් උම්මත්තක ප්‍රේමවන්තයන්ට වඩා වෙනස් අයුරක උම්මත්තකයින් දෙදෙනෙකු වන්නේ පුද්ගලයාට වඩා සමූහයට මුල් තැන දුන් නිසාය.

විජය සේනාපති සිය පරිකල්පනීය ලෝකය මේ නිසා විනාස කර ගත්තේය. ඔහු හා කුවේණිය අතර ඇති අර්චනකාමී බන්ධනය බිඳීම විජයගේ පරිකල්පනීය චිත්තය සුණු විසුණු කළ කොන්ටම් මට්ටමේ පිපිරීමක් වන්නට ඇත.

කුවෙණිය හට සිය 'යථ' හමු වන්නේ ඇයගේ සංකේතීය ලෝකය පුපුරා ගොස් කලක් ගත වූ පසුවය. සිය ගෝත්‍රයට පිටුපා විජය හා බැඳුනු බැම්මෙන් ඇය මවා ගත් සංකේතීය තිරය තව දුරටත් වලංගු නොවෙන බව සෘජු ප්‍රජාතන්ත්‍රය කුටුම්භය වෙත සම්ප්‍රේෂණය කරන පණිවුඩයයි. ‘යථ’ හමු වීම යනු මරණය හමු වීමයි. කුවේණිය මරණය තෝරාගන්නේ ඇය සතුව අනෙකුත් හැකියාවන් නොතිබූ නිසා නොවේ. විජය හා බැඳුනු වජ්‍රමය සම්බන්ධය බිඳුනු පසු ඇයට සත්තාව අරුත් විරහිත වීම නිසාය.

ඇයගේ සංකේතීය ලෝකය වන යක්ෂ ගෝත්‍රය වෙත ආපසු යෑමට පෙර ඈ නැගූ විලාපය විලාකටුපොත ගල්තලාවක ලියා ඇතැයි ජන ප්‍රවාදය කියයි. විලාපය කටු ගෑ පොත විලාකටුපොත වී යැයි කියැවේ.එම ගලෙහි ලියූ විලාපය කටුගා දමා ඉරි කැබලි පමණක් ඉතිරි වී ඇතැයි ද කියැවේ.

ඇයගේ අවසාන ප්‍රේමණීය ක්‍රියාව සිය දිවි නසා නොගෙන සිය ඥාති වර්ගයා අතින් මරණයට පත් වීමයි. සිය සංකේතීය ලෝකය කිළිටි කළ කුවණ්නාව වෙත දඬුවම් දුන් පසු සංසිඳෙන යක් ගණය නිසා විජය ඇතුළු පිරිසට සැලසෙන ආරක්ෂාව ඇයගේ අරමුණ වූවා වන්නට ඇත. කුවේණිය ඉතිහාසයේ පැනෙන සියළු අක්‍රිය පෙම්වතියන්ට වඩා විශිෂ්ට වන්නේ ඒ නිසාය.

වැල්ලෑගල ගිරිමුදුන ගුප්ත හාස්කම් ඇති තැනක් යැයි එහි පැමිණෙන බොහෝ දෙනෙක් විස්වාස කරති. කුවේණිය එහි පැමිණියා වන්නට බැරිද? ඇයගේ උමතු ප්‍රේම පරිත්‍යාගය දුකට පත් ජනයා ආරක්ෂා කරමින් එහි රැඳී පවතිනවා වන්නට බැරිද?

ගූඪ බව මිනිස් සන්තානයේ ඇති රෝගී සංකාවට එක් ප්‍රතිකාරයකි.

ස්තුතිය - කොළඹ අවන්හලකදී හමු වූ විටෙක අතට අසු වූ කොළ කැබැල්ලක න්‍යායික කරුණු ලියා පැහැදිලි කරන ඩෝසන් ප්‍රීති සහෝදරයාට

සේයාරුව: ජායිපුර් හි මහාරාජා ජය සිං[හ] විසින් ඉදි කළ 'ජන්තර් මන්තර්' අන්තරීක්ෂ දර්ශන-මාන ව්‍යූහයේ මිථුන ලග්නය.

විජය කුවේණි - 2

2012-01-16T13:24:00.001+05:30

වාරියපොළ හන්දියෙන් මඳක් ඔබ්බට ගිය විට වැල්ලෑගල විහාරය හමුවෙයි. විහාරය පිහිටා ඇත්තේ ගිරිකුළක මැද හරියේය. විහාරයටත් වඩා ප්‍රසිද්ධ සූනියම් දේවාලයක් එහි වෙයි. ස්කන්ධ [සිංහ?- (සවෙනි ශාක්‍ය කුමාරයා උන් තැන මාගම් නුවර විය-රාජාවලිය)] හා ආරොවට පත් වල්ලීය එහි කලක් විසූ බව පුරාවෘතය පවසයි. දේවාලයත් විහාරගෙයත් අතර පෙත් මගෙහි ගල් නෙරුවක් ඇත. ගල් නෙරුව මතට ඈතින් ඇති කන්දක් පෙනෙයි. උදෑසන ඒ දෙස බලන කෙනෙකුට ගුප්ත සංඥාවක් කරමින් දිග සෙවනැල්ලක් තැනි බිමෙහි ඇඳෙයි.

‘ඔය තමයි දොළුකන්ද’ විහාරාධිපති නායක ස්වාමීන් වහන්සේ පවසති.

කුවේණිය මේ බිමෙහි සැරිසැරුවා වන්නට ඇත. ආර්යවර්තයේ නැගෙනහිර කොණේ සිට මුහුදු යතුරා පැමිණි රන්වන් ඡවි, කේශ, නේත්‍රායෙන් හෙබි ගෝත්‍ර නායකයා ඇයගේ ප්‍රේමයට බඳුන්වූවා විය හැකිය. ගණ සංඝයේ විවිධාකාර ශිල්පීය දස්කමින් යුක්ත ඔහු ඇයගේ විරුවා වන්නට ඇත.

කුවණ්නාව ඉතිහාසයේ හමු වන අපූර්වතම ස්ත්‍රියකි. ඇයගේ උපත්තියේ සිට පියොවුරු තුනක් සහිතව උන්නාය, සිය ඉරණම්කරු හමු වු විට ඉන් එකක් මැකී යන බවට අනාගත වාක්‍යයක් විය. පච්ඡිම රාජනිය නම් ජගන් මාතාවක විස්වාස කළ ඇයගේ ගෝත්‍රය මානව වංශ සන්තතියේ පෙර අවධියක පසු විය. පියොවුරු තුනක් සහිතව උන් අනිත් කාන්තාව නම් ‘පත්තිනි’ය උපන් මදුරා පුරයේ ම උපන් ‘මිනාක්ෂි’යයි. ඇයගේ උපතේදී ද කුවණ්නාවට ට ම බඳු අනාවැකියක් පළ වූ බව 'ස්ථල පුරාණය' පවසයි.

බොහෝ මිථ්‍යා රූපික කාන්තාවන්ට මෙන් කුවේණියට ගුප්ත හැකියාවන් ආරුඪ කිරීමට කතා කරුවෝ උත්සුක වි ඇත්තා හ. විවිධ රූප ගැනීමට, එයිනුත් වෙළඹ රූපයක් ගෙන යක් සෙනඟ නැසීමට විදෑවන්ට උදව් කළ යක්ෂණියක් ඒ අනුව රූපණය වි ඇත. දිවි දෙනකට බඳු නම්‍යශීලී සිරුරකින් හා වෙළඹකට බඳු ජවයකින් උන්නා යැයි පරිකල්පනය කළ හැකි කුවේණිය විජය ගේ නාරි අර්ධය වීම ප්‍රශස්තය. රන් සිරුරින් යුතු ඔහු උපුල්වන් සිරුරකින් යුතු ඇය හා සම්භෝග වීම තාන්ත්‍රික යෝගයකි. වජ්‍රමය එකීයත්වයකි. දියමන්ති හෝ ඊට සමාන අවිනාශීය දැඩි බවකින් යුතු වජ්‍රය, විටෙක හෙණපහරක් සේ ඉන්ද්‍ර අතෙහි ලෙළ දෙයි. මහායානයෙහි වජ්‍රය‚ මාර්ගය සංකේතවත් කරයි.

කුවේණිය රූපත් බවට හා ඇය විජය සේනාපති හා දැඩි පෙමින් කල් යැවූ බව පැවසෙන කතා, කතා අන්තර පඬුවස්නුවර, වාරියපොළ ආදි ප්‍රාන්තයන්ගෙන් සොයා ගත හැකි බව මහාචාර්ය උදය ප්‍රශාන්ත මැද්දෙගම 1990/2000 පියවර සඟරාවට ලියා ඇත.

ඉහත කී වැල්ලෑගල පන්සල ඉදිරියෙන් ගනේවත්ත පාරේ කුවේණිගල වෙත යා හැකිය. එක් කලෙක විජය සේනාපති දරුණු කුෂ්ට රෝගයකින් පෙළෙමින් සිටි බැවින්, තම්මැන්නා නුවර උණුසුම් වැඩි හෙයින් සිංහ පුරයට සමාන දේශගුණයක් සහිත තැනෙක විසිය යුතු මනා බව තීරණය කෙරිනි. රෝගියා වෙන්කර තැබිය යුතු වීම අනෙක් උවමනාව විය. දොළුකන්දේ පර්වත ගුහාවක විජය සේනාපති නවත්වා පිළියම් කෙරිනි. විජය කුවේණි ප්‍රේමය කෙතරම්ද යත් උනුන් නොදැක සිටිනු නොහැකි වීම අන්‍යතර රෝගයක් විය. කුවේණිය දිනපතා කුවේණිගල මත විදෑවන්ට පෙනෙන සේ හිඳ ඉතා දිගු සිය වරලස ගලෙන් පහළට වැටෙන සේ මුදා හැර කෙස්වැටියේ අවුල් හරිමින් එය පීරමින් සිය පෙම්වතා දෙස බැලුම් හෙළමින් හුන් බව ජනශ්‍රැති ගත ව ඇත.

ප්‍රේමය සතු එක් ගුණාංගයක් නම් ප්‍රේම වස්තුවක් හෙවත් අර්චනකාමී වස්තුවක් සිය ප්‍රියයා- ප්‍රියාව ඇසුරෙන් තනා ගැනීමයි. ප්‍රේම වස්තුව හෝ අර්චනකාමි ෆැන්ටසිය [phantasy], අහිමි විමේ සංකාවෙන් කෙනෙක් මුදන තිරයක් තනා දෙයි [එස්තර් සැන්චෙස් පාර්දො-මෙලනි ක්ලයින් හා නූතන විෂාදි]. එකී තිරය දෙස බලන පෘතග්ජනයා පරිපූර්ණ බවට පත් වීමේ මායාවෙන් සතුටට පත් වෙයි. අර්චනකාමී ෆැන්ටසිය අවසන් විය හැකි වන්නේ මරණයෙන් විය යුතුය.

කෙනෙකු සිය ගෝත්‍රයට ද්‍රෝහි වීම, ප්‍රේම වස්තුව අතහැර දැමීමට සිදුවීම, දාරක දුහිතෘ අහිමි වීම විෂාදිජනක විය හැකිය. ඇතුළත හා පිටත ගැට නොලෙහෙන ලෙස තදින් ලෞකික ප්‍රේමයකින් බැඳුනු විදෑවන් හා කුවණ්නාව ඉතිහාසයේ ඈත ලක්ෂ්‍යයක සිට කාල චක්‍රය හරහා අප වෙත එවන්නේ ඔවුන්ගේ අනුල්ලංඝනීය ප්‍රේම සංඥාවයි.

අහිමි විමේ සාංකාව මිනිස් වර්ගයා සදා පෙලන රෝගයයි.

සේයාරුව: යක්ෂනී- පැට්නා කෞතුකාගාරය- විකිපීඩියා

විජය කුවේණි -1

2012-01-15T20:03:00.000+05:30

විජය කුවේණිව එලවලා පඬි රටෙන් කුමාරිකාවක් ගෙනත් බිසව කරගත්තා. කුවේණි ඒ දුකට අඬ අඬා නෑයින් ළඟට ගියා. නෑයෝ කුවේණිව මරලා දැම්මා. ජීවහත්ථ දිසාලා දෙන්නා කැලේටගියා. ඒ දෙන්නගෙන් තමයි වැද්දො පැවතගෙන එන්නේ. එච්චරයි..!

ඉතිහාසය එතරම් සරළ නම් අපිට සතුටු විය හැකිය. එය සරළ නැත. එහි වැසී පැවතුනු වේදනාවන් සංඥාවන් සංස්කාරයන් හදිසියේ 'සෙල්ලිපියක මතුපිට අකුරු අතරින් මතුවන වෙනත් සෙල්ලිපියක්' සේ ඉස්මතු වෙයි. කෙනෙකු අසන කෙටි පැනයක් මේ සියල්ල දල්වනවා විය හැකිය. අපි ඉතිහාසයේ පෙම් චරිත ගැන කතා කරමුද? යනු එබඳු පැනයකි. අපි දන්නා පෙම් කතා බොහොමයකි. රාමා සීතා, සාලිය අසෝකමාලා, ගැස්කෝන් ප්‍රමිලා අපි අසා ඇති වෘත්තාන්තයෝ වෙති. ගැමුණු රන් මැණිකා, කීර්ති ශ්‍රී රාජසිංහ සුබ්බම්මා ආදී සැඟවුනු පෙම් කතාවෝ ජන කතා අතරින් ඉස්මතු වෙති.

විජය කුවේණි?

කාලචක්‍රයේ අඳුරු හෙවනැළි අතර සඳපහන් රැයෙක වනස්පතියක අරළු අතරෙහි පෙමින් අබිසෙස් ලද ශෘංගාරමණ්ඩපයක කුළු ගැන්වුනු ගාන්ධර්ව විවාහයක නටබුන් සේ පෙනෙන මහාවංස ගාථා හතරකින් පමණක් කියා නිම් කළ නොහැකි ප්‍රේම වේදනාවකින් මිය ගිය විදෑවන් හා කුවණ්නාව පොදු අවිඥානයේ සැඟව සිටිති. ඔවුහු අපගේ ‘ගර්භ විඥානයේ’ ශුක්‍ර ශ්‍රෝතස සේ තැන්පත්ව සිටිති. මේ කාලචක්‍රය විනිවිද එක කොන්ටම් ක්ෂණයක ඔවුන්ගේ හා අපේ ශ්වාස රිද්මය සමාන්තරවූ මොහොතේ ඇතිවුනු සිතිවිල්ලයි. අපගේ පොදු විඥානය පුරා පැතිරී ඇති ඓතිහාසික වරදක පැල්ලම් මත තැවරුනු කොන්ටම් දුහුවිල්ල පිස එන අතීතකාමයක සුවඳ පොදයි.

ලංකා ඉතිහාසයේ මා දන්නා විජය ලා දෙන්නෙකි. එක්කෙනෙක් පෙම් කුමරෙකි, නළුවෙකි, ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදියෙකි, කඩවසම් මිනිහෙකි. අනිත් කෙනා ජාතියක ආරම්භකයෙකි, දේශාටකයෙකි, මහා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදියෙකි, පුද්ගල සතුට ප්‍රජා අරමුණ වෙනුවෙන් කැපකළ නර ශ්‍රේෂ්ඨයෙකි, ප්‍රේමාතුරයෙකි.

විජය සිංහබාහුගේ හා සිංහ සීවලීගේ ඖරස පුත්‍රයාය. ඔවුහු හිමාලය නැගෙනහිර බෑවුමේ හා මගධයේ සිටි එක් ආර්ය ගෝත්‍රයකි [නේපාලයේ තොරායි තැනිබිම, බෙංගාලය - භාත් ඛානා ?- බත් කන පෙදෙස් ]. ලිච්ඡවීන්, මල්ලයන්, කෝලියයන් හා ශාක්‍යයන් මෙබඳු ගණ ගෝත්‍රයෝය. ගණයක් ගණ නායකයෙක් හා ගණ සාමාජික ඥාතීන් ගෙන් යුක්තවෙයි. ගණයක ගැහැණුන් හා පිරිමින් ඝණ සංඝයෙහි හැර අන් තැනෙහි සම අයිතියෙන් යුක්ත වෙයි. දරුවෝ ගණයට අයත් වෙති. මහාවංසයට අනුව සිද්ධාර්ථයෝ ශාක්‍ය කුමරෙකි. ශාක්‍ය ග්‍රාමණීයයෝ කුලපාරිශුද්ධිය දිවි දෙවැනි කොට තැකූ අරිය ගණයකි.

ඔවුහු පුද්ගලික බව ගණයට දෙවෙනි කළාහු වෙති. මහාචාර්ය රාහුල සංස්කෘත්‍යායනයන් අනුව කියැවෙන්නේ, ඔවුහු සතුටෙන් ජීවත් වූ බවයි, අස් ධාවනයෙහි, ඛංග-ධනුද්ධර ශිල්පයන්ගෙ කෙළ පැමිණි බවයි. ගෝපාලනයෙහි අශ්ව සිංචනයෙහි පාරප්‍රාප්ත දැනුමින් යුතුවූවාහු බවයි. ධාන්‍ය රෝපණයෙහි, උද්‍යාන ගෝපනයෙහි, ද්‍රාක්ෂා සවනයෙහි, ඛාද්‍ය ව්‍යඤ්ජනයෙහි සමර්තයන් වූ බවයි. නර්තනයෙහි හා සංගීතයෙහි ප්‍රමාණික වූ බවයි. සප්ත අපරිහානීය ධර්මය මහා පරිනිබ්බාන සූත්‍රයට ගෙතෙන්නේ ලිච්ඡවී ගණය නිසා ය. ගණ සමාජයෝ සප්ත අපරිහානීය ධර්මයෙන් යුක්ත වූවාහුය.

ඔස්මානියා සරසවියේ කංචා ඉලයියා ඇදුරුන් අනුව, බුද්ධපරිනිර්වානය සිදුවන කාලය කෝසලය හා මගධය දෙපසින් ගණගෝත්‍රයන් තලා වනසනු පිණිස පිඹුරුපත් සැකසූ යුගයකි. ආදි ප්‍රජාතන්ත්‍රය මහාරාජ්‍ය ක්‍රමය විසින් ගිල ගැනීමට නියමිත වූ යුගයකි. කෞටිල්‍ය/චාණක්‍ය විසින් ගණිකාවන්, වෙදුන්, කරණවෑමියන් ලවා ගණ නායකයන් භේද කොට උනුන් මරාගනු පිණිස යොමු කරවූ යුගයකි.

විදෑවුන් ගණ තීරණ ඉක්මවා ගණ උරුමය රකිනු පිණිස කෝසළ [පසේනදී කොසොල්] මගධය [බිම්බිසාර] යන මහාරාජ්‍යයන් හා සටනට එළැඹ සිය සත්සියයක් ගණ යෝධයින් හා එක්ව කැරැල්ලක් මෙහෙයවූ ශාක්‍ය සේනාපතියෙකි.

අරීය ගණයේ නීතිය කෙසේද යත්, වරදකරුවෙක් විනිච්චය මහාමත්ත වෙත ඉදිරිපත් කෙරෙයි. ඔහු වෝහාරික වෙතද, ඔහු සුත්තධාර වෙතද, ඔහු අට්ඨකුලක [ගණ අධිකරණය]වෙතද, එමගින් සේනාපති වෙතද, සේනාපති උපරාජ වෙතද උපරාජ, රාජ [ගණ නායක-මහාලි ගණ නායකයෙකි] වෙතද යොමු කෙරේ. රාජ විසින් ප්‍රවේණි පුස්තකය විමසා බලා දඬුවම නියම කරයි.

මෙබඳු විධිමත් අධිකරණ ක්‍රමයක් තිබූ ගණ ගෝත්‍ර විනයක් තිබියදී පියාගේ[සිංහ බාහු] කැමැත්තට විජය-සිංහ හිස් අඩක් බූගා නැවක දමා පිටුවහල් කළා යනු ඉතා සරළ කළ විග්‍රහයකි. ගණයෙන් පිටුවහල් කිරීම මරණයට වඩා මාරාන්තික වන ක්‍රමයක විජය ගණයෙන් පිටුවහල් කළ බවද පිළිනොගැනිමට කැමැත්තෙමි. ඒ වෙනුවට මහාරාජ්‍යයන් විසින් අභියෝගිත ගණගෝත්‍රයක් වෙනත් පෙදෙසක ජනාවාස වනු පිණිස සිය අග්ගසාර යොධ කැල නැව්නංවා පිටත් කළ බව විස්වාස කිරීමට මගේ හිත මට බල කරයි. සිය ජාන සම්පත්තිය සංරක්ෂණය කිරීම ගණ ගෝත්‍රයන් ඉදිරියේ තිබූ මහත් ගැටළුවකි. හාඩි හා වයින්බර්ග් ට පෙර සිය ජාන අන් තැනෙක සංරක්ෂණය කෙරෙනු පිණිස දූපතක් තෝරා මෙසේ යැව්වෝ ආර්ය ගණයෝ ම වෙති. ක්‍රමාණුකූල ජාන විතරණය නිසා ඇතිවන සුළු වෙනස්කම් පමණක් මහා දීපයෙන් වෙන් වූ දූපතක ඇති වන බව ඔවුන් දැනසිටියා වැන්න.

මහාවංසය පෙනෙන නොපෙනෙන උදාහරණයන් මේ උදෙසා ගොණු කරයි.

ඉතිහාසය කිසි සේත්ම සරළ නැත.

සේයාරුව-තක්ෂිලා හි නටබුන්-Heritage Key Web අඩවිය

සුනේත්තරා ට මාන්නයක්... !

2012-01-12T19:15:00.000+05:30

හා හා පුරා෴ හා හා පුරා ෴ අවසර පස්වාන් දහසකට ඉර හඳ කුජ බුද පවතිනාතේයක් ආයිබෝවන්ඩ... අහස පොළව පවතිනාතේයක් ආයුබෝවන්ඩ ෴ කොළොම් තොට කොළොම් ගහක් යට සල්පිල් ඉදිකර තිබුණා හැබැයි ෴ පොත් කර කර්දාසි මැදි කර හයිය කර්දාසි බැඳ තිබුණා හැබැයි ෴ පොත් වට එලලා සුබාවට තිබුණා හැබැයි ෴ කන්ඩ තිබුණා හැබැයි ෴ බොන්ඩ තිබුණා හැබැයි ෴ එළි පත්තු කර තිබුණා හැබැයි ෴ රූ බෙර කාරයන් රූ සිංදු කාරියන් සිංදු කිව්වා හැබැයි ෴ මාන්න පහක් ලකුණු කර තිබුණා හැබැයි ෴

සුනේත්තරා ට මාන්නයක් දීලා තිබුණා හැබැයි ෴

එතැන්දී මාන්නේ සුනේත්තරාටයි ෴ කාසි පේමසිරිටයි ෴ තන්තෝසය මටයි කියාලා පොත් කරලා කම්බේ දාලා තිබුණා වූ සද්දන්ත කර්දාසි ගොන්නක ඇරගත්තා වී නම් ෴

මයෙ හිමි හාංදුරුවන් වහන්ස ෴ ක්‍රීති ශ්‍රී රාජසිංහ දෙවි මහ රාජෝත්තමයාණන් වහංසේ මහ ගබඩා කුඩා ගබඩා වීදි වලව් ඇතුව කන්දේ නුවර වැඩ වාසය කරා සැබෑවා සත්තවාදී නම් වහංස දෙයි හාංදුරුවන් වහංස ෴ අසරණ, සරණ, සරණංකර, වැලිවිට සරණංකර සංඝරාජ උන්නාන්සේ සාමණේරව හිටියා සැබෑවා සත්තවාදී නං ෴ උන්නාන්සේ ලෙව්කේ නිළමේ හිරකරලා හිටපු ගල්ගෙයි දොරකොඩට වැඩලා හිට බාලාවතාරයක් ඉගෙන කියා ගත්තා සැබෑවා සත්තවාදී නං ෴ ගණේතැන්නේ නිලමේ කෙනෙක් නැව් නැගලා හිට සියමෙට ගොඩබැහැලා උපාලි උන්නාන්සේ වැඩමෙව්වා සත්තවාදී සැබෑවා නං ෴

මාන්නේ සුනේත්තරාටයි තන්තෝසේ මටයි කියලා හිට සුනේත්තරාගේ කතාව එලිවෙනකං රෑ වෙනකං කියවලා සිත් සන්තෝසයක් පිටකර ගන්ට සුනේත්තරා කවිකඳුර ලියාපු ගිරන්ද හිංගලෙන් මේ ඇබින්දං චූර්ණිකාව ලියා පෑවා එහෙමයි ෴ ආයුබෝ වේවා ෴ ආආ යිබෝ වේවා ෴ ආයිබෝ වේවා ෴.යහපති ෴.

දෙදාස් එකොළහේ බිනරේ අගට වෙන්ට ලියැව්වා
ඒ වගත් මෙසේම ෴.

දැක්කොත් පද්මාවතී !

2012-01-08T17:24:00.000+05:30

මලික් මුහම්මද් ජයසි ඉන්දීය කවියෙකි, 1540 දී ඔහු පද්මාවතී ලිවීය.

පද්මාවත සිහලද්වීපයේ කුමරියකි. ඇය ගාන්ධර්වසේන රජුගේත් චම්පාවතී බිසවගේත් දියණියයි. ඇය රණකාමීය, වික්‍රමාන්විතය, දේශප්‍රේමීය, අතිශයින් සුරූපීය. දඹදෙනි යුගයේ රාජ්පුත් රාවල් රතන් සිං හා විවාහ ව චිත්තෝරයට දීග ගිය ඇය ඉන්දීය ඉතිහාසයේ ජාන්සි රැජින තරම්ම සම්භාවනාවට පත් වෙයි.

රතන් සිං රාජමාළිගයේ ගාන්ධර්වයා වූ රාඝව චෙතන්, ඔහුගේ වැරදි වසා ගැනීමට, එවකට දිල්ලිශ්වරයා වූ අලාඋද්දින් ඛිල්ජි උසිගන්වන්නේ වස්දඬු හඬින් වශීකළ ඔහු හට සිහල කුමරියගේ රූ සපුව වර්‍ණනා කරමිනි. අලාඋද්දින් චිත්තොර් වෙත හමුදාව මෙහෙයවන්නේ පද්මාවතිය කෙරෙහි ඇති රාග සිත නිසා උමතුවෙනි.

හොඳින් රැකවරණ ලැවූ චිත්තෝරය දුටු අලාඋද්දින් ඔහු ගේ රණ උපක්‍රම නිශ්ඵල වීමට නියමිත බව දැක රතන් සිංගෙන් ඉල්ලා සිටියේ තමාට චිත්තෝරයෙහි ඓශ්වර්ය පෙන්වන ලෙසයි. පද්මාවත දැක ඇය සිය සොයුරිය ලෙස සැලකීමට සූදානම් බව කියන අලාඋද්දින් කැඩපතකින් ඇය දැක කෙසේ හෝ ඇය අත්පත් කරගැනීමට අදිටන් කරගනී. රාජලීලාවෙන් අලාඋද්දින් හා පසු ගමන් ගිය රාජා රතන් සිං උපක්‍රමයෙන් සිර කරන දිල්ලීශ්වරයා පද්මාවතිය සිය ග්‍රහණයට ගැනීමට උත්සාහ කරයි.

පසුදින උදයේ පද්මාවතිය රැගත් පල්ලැක්කිය එකසිය පනහක් පිරිවර කතුන් රැගත් පල්ලැක්කි පිරිවර කර මෝගල් කඳවුරට පැමිණුනි. කුණම් පිළිගැනීමට පෙරට ආ පඨානයන්ට මුණගැසෙන්නේ ඒවා ඇතුළත පැමිණි අසිධාරක රාජපුත් යෝධයන්ය. පද්මාවතියගේ මව්පස මාමා වන ගෝරා [චම්පාවතී රැජින රාජ්පුත් කුමරියකි!] සෙනෙවියා විසින් මෙහෙයවන ඔවුන් රතන් සිං නිදහස් කර චිත්තොර් දුර්ඝයට වදිති. ගෝරා අලාඋද්දින් ඛිල්ජි ගේ මඩුව වෙත ගිය මුත් ඛිල්ජි පුර කතකට මුවා වී සිටි නිසා "රාජ්පුත් සිරිත අනුව ස්ත්‍රියකට එරෙහිව අසිපත එසවීම නොතරම් බැවින්" මරා දැමීමට ඔහුට නොහැකි විය. ගෝරා මූගල් සෙබළුන්ට ගොදුරු විය.

ඉතා දිගු වැටලීමකට ගොදුරු වන චිත්තෝරයේ අහර හිඟ විය, ජලය හිඟ විය. කොටු දොර හැර සතුරා හා සටන්වැදීම රාජ්පුත් විරුවන්ට ඉතිරි එකම ක්‍රියාව වෙයි. කොටු දොර හැරීමට පෙර මහා ගිනිමැලයක් දල්වන පද්මාවත හා රාජ්පුත් ඉතිරින් සිය දිවි පුදන්නේ පිරිමින්ට රාජ්පුත් සිරිත වන උදාර සටන්කාමී මරණ අභිලාෂය පමණක් ඉතිරි කරමිනි. රාජ්පුත් සිරිතට අනුව 'කුංකුම' [saffron] වර්ණයෙන් සජ්ජිත රාජ්පුත් හු කොටුදොරෙන් නික්ම අසංඛිත පඨානයන් හා සටන් වැද මිය ගියහ. ජයග්‍රාහී අලාඋද්දින් ඛිල්ජි චිත්තෝරයේ පණැති කිසිවකට හිමිකම් නොලබා දිල්ලියට ගියේය.

අලාඋද්දින් ඛිල්ජි 1296- 1316 අතර විසි වසක් දිල්ලිය පාලනය කළ ජහපනාහ වරයෙකි. පද්මාවතිය ගේ මරණින් පසුවද උතුරු ඉන්දියාව මුගල් වරුන්ට යටත් වනු නොදී අල්ලා ගෙන සිටියෝ රාජපුත් වරුහු වෙත්. ජලාලුද්දින් අක්බාර් හා විවාහිත එඩිතර රාජපුත්‍ර 'ජෝදා' කුමරිය නෑකමින් පද්මාවතියගේ මී මිනිබිරියක් විය යුතු යැයි රතු බලකොටුව පිහිටි දිල්ලි හයේ [Delhi Six] චාන්දනි චෞක් හි [රිදී හන්දිය] සිට කතා වු බව මට මතක් වෙයි.

වංග මහාලේන ඊශ්වර බොංකිම චන්ද්‍ර චට්ටෝපාද්‍යයන් [චැටර්ජි] ගේ සියුම් ගැදි කවියක් වන දුර්ගේශනන්දනිය මා අතින් නිතර කියැවෙයි.එහි තිලෝත්තමාවට මින් වසර 15කට ඉහත සිටි මදුරි දික්සිත් ද ආයෙශාට දැන් සිටින ඓශ්වර්යා රායි බච්චන් ද යොදා චිත්‍රපටියක් තැනීම අපේ ගෙදර උන්දෑගේ හා මගේ හැබෑ නොවෙන හීනයකි.

පහත ෆෝරම උපුටනය අන්තජාලයෙන් හමු වූ විට සෙල්ලිපි කියවමින් උන් ඉසිවර පරනවිතාන සිරිමතුන්ට 'අරිස්තතලාචාරීහු ප්ලතවාචාරින්ගේ සිසුහු වෙත්' ["Aristotle was the pupil of Plato" - Greeks and Mauryas -Paranavitana:1971]නම් වැකිය හදිසියේ හමු වූ විට ඇති වූ විමතිය තරම් නොවූවත් තරමක රෝමෝද්ගමනයක් ඇතිවූ බව සැබෑවකි.

http://indiaculture.net/talk/messages/128/8057.html?1315317658

‘She did exist. Else I and my family wouldn’t be here in India. This is a direct descendant of her Uncle Gora and we are Bhatti Rajputs, originally from Sinhala. Our family had come for the royal wedding from Sinhala, our ships docked at Porbandar, the only port closest at that time. The world wonders whether all this was fact or fiction....! We know. Till date, our grandfathers broken house in Chittaur exists where each generation has gone to pay respect, 16 generations to date. Her maternal lineage does exist till today. We know the speculation will continue, what does it matter now!’

'දැක්කොත් පද්මාවතී' ගීතය චාල්ස් ඩයස් සූරීන් ගේ පද්මාවතී නුර්තියෙන් උපුටා ‘සත් සමුදුරෙන්’ ජනගත කළෝ සිරි ගුනසිංහයෝ හ. ['එවක මේ ගිතය සාජ්ජ නිසා හොඳින් ජනගත වී තිබූයෙන් සිරි ගුනසිංහයන් සත් සමුදුර සඳහා යොදා ගත්තේය.' යනුවෙන් මේ වැකිය සිගේරා විසින් නිවැරදි කෙරිනි]. ප්‍රංශ ඔපෙරා කරු අල්බෙර් රුසල් [Albert Roussel] පද්මාවතී නමින් 1923 දී ඔපෙරාවක් කළේය. 2008 දී ඉන්දීය සිනමා මායාකරු සංජය ලීලා බන්සාලි එම ඔපෙරාව නැවත නිෂ්පාදනය කළේය. ඔහු 2012 දී ඉන්දීය රුපියල් කෝටි අනුවකින් පද්මාවතිය සිනමාගත කිරීමට යයි.

පද්මාවතිය කුරුණෑගල පැත්තේ කෙල්ලකි. පද්මාවතිය දකින්නට අපි ද ආසාවෙන් සිටිමු.

[පද්මාවතියට කරිනා කපූර් තෝරාගෙන ඇතැයි ඇසූ අපේ ගෙදර උන්දෑ මෙතන නොසිට යන්න ගියාය]

දකුණේ:

දෙවනපිය පියදස් අසෝක මහාරාජෝත්තමයාණන් වහන්සේ ඉදිකරවූ අසෝක ස්තම්භයක්

වමේ :1192 වර්ෂයේ තුර්කීය මාම්ලුක වංශයේ කුතුබ් උද්දින් අයිබක් විසින් මූගලයන්ගේ ඉන්දීය ආගමනය සනිටුහන් කරනු පිණිස අරඹා ෂම්ස් උද්දින් ඉත්තුත්මිශ් විසින් අවසන් කළ කුතුබ් මිනාරය. ඒ අසල කොතැනක හෝ 'අපූ ගේ ලෝකයේ' සඳහන් 'චිකන් කට්ලට්' විකුණන තැනක් නොවූ බවද සැළකිය යුතු මනා ය.

ප්‍රේම වෛරය හා ආලය විඥානය

2011-11-22T21:42:00.000+05:30

සයිමන් කියවූ පසුව ලෝකය වෙනස් වේ. කුඩා දූපතක ජීවත් වන කෙනෙකුට සයිමන් බඳු ලේඛකයෙකු බිහිවීම රාජ්‍යයක් පහළ වීම හා සමානය. සයිමන් අපේ ජීවිත හා බැඳි ඇත්තේ දුරිනි, ළඟින් නොවේ. දුරින් නොවේ ළඟිනි. අප පෙමින් බැඳුනු කාලයේ සයිමන් ඉතා කුඩා පිරිසක් අතර සැරිසැරූ දඩයක්කාරයෙක් විය. ඔහු තෙරුම් ගැනීම ගුප්ත විද්‍යාවක් විය. සයිමන් ගේ කතා මුද්‍රණ යන්ත‍්‍ර වල හිර වි තිබිණ. සංසාරාරණ්‍යයේ දඩයක්කාරයා කවරයක් වත් දකින්න ඉඩක් නොතිබිණි.

සයිමන් මිල දී ගැනීම ද විශාල දුෂ්කර කාර්යයක් විය. අමතර පංති සඳහා ලැබුණු මුදල් සයිමානු සාහිත්‍යය මිල දී ගැනිමට යෙදවුනි. 89 කලබැගෑනියෙන් පසුව ඉදිවූ සාංදෘෂ්ඨික කථාන්තර අතර සාපේක්ෂනී අගතැන් පත් විය. වැඩිහිටියන්ට අහු නොවන ලෙස දේශපාලන පත්‍රිකා තබාගත් ආකාරයටම සාපේක්ෂනී තබා ගැනීමට සිදු විය.

සයිමන් කියවීම කළ යුතු විදිය හිතමින් සිටි පසුගිය අවුරුදු ගණන පුරා ඒ පිළිබඳ නිශ්චිත චිත්ත රූපයක් නොවිනි. ඊයේ කෝච්චියේ යමින් මේ ගැන සිතු මට සමන් ගේ ‘සිංහල ජාතියේ වංශ කතාව සංසාරාරණ්‍යය සහ සයිමන් නවගත්තේගම’ පොත මතක් විය. එනයින් සයිමන් එක වර මහා ආඛ්‍යානයද, චූල ආඛ්‍යානයද, සයිමනීය ආඛ්‍යානයද, වාක්‍යයක, ඡේදයක, පරිච්ඡේදයක, කෘතියක යොදන අන්දම රූපයක ආකාරයෙන් මැවුනි. සයිමන් එක් කතාංශුවක් සැමවිටම එකී ත‍්‍රිකය මත තුලනය කරයි. ඔහු ගේ උපමා රූපක අලංකාරික මේ ත‍්‍රිකය විසින් පොහොසත් කරවයි. සයිමන් කියවීම ආස්වාදනීය වෙන්නේ මේ ත‍්‍රිකෝණය මැද ‘මම’ කියවීමේ ක‍්‍රියාවලියෙහි නිරත වන විටය.

සයිමන් ගේ පොත් ලබා ගැනීම, කියවීම, රැක ගැනීම ඒවා ගැන කතා කිරීම නිසා දැනුමක් උපදියි. අපේ ගෙදර උන්දෑ ද මම ද මේ මොනවා හරි කියවා මොනවා හරි කියවමු. සයිමන් අපි දෙදෙනාම ප‍්‍රිය කරන විෂයයකි. පසුගිය වසර විසි එක පුරා සයිමන් එකතු කරමින්, කියවමින්, ඒ ගැන කියවමින් ගත කළ යුගය ආස්වාදනීය එකක් වන්නේ මක් නිසාද? පේරාදෙණියේ, සයිමන් කියූ මල් නොවරන කහ රොබරෝසියා ගස සොයමින් මාස් කන්ද පාමුල ඇවිද්දේ කිසියම් ආස්වාදනීය උමතුවක් නිසා නොවේද?

මහායානයේ ලංකාවතාර සූත‍්‍රය රාවණා ගැන විසි අට වතාවක් සඳහන් කරයි. එහි හරයාත්මක තේමාව වන ආලය විඥානය ‘සත්ත්වයා විසින් රැස් කරන ලද කර්ම බීජ රැඳී පවත්නා ස්ථානය’ ලෙස හැඳින්වේ. ආලය නොනැසී පවතින බවද ආලය විඥානය හා විඥාන සංස්කාරයන් එහි ප‍්‍රක්ෂේපණය බවද එය තව දුරටත් පැහැදිලි කරයි. ආලය විඥානය හොඳ හා නරක පදාර්ථ කොට ඒවා මුහුව පවතින ස්ථානයයි.

සභ්‍යත්ව සතක් යටට යන සයිමන් සොයා පාදා ගන්නා පොරව මෙන් ආලය විඥානය මළ නොබැඳි අලුත් වෙමින් පවති. බුද්ධෝත්පාද මුහුර්තයේදී සිදුහත් තාපසයා වජ්‍රාසනය මත හිඳ භූමි ස්පර්ශයෙන් මාරයාට පිළිතුරු පිණිස මහි කාන්තාව යනුවෙන් කැඳවන්නේ ආලය විඥානයයි.

පල්ලෙහා අත්තා දෙහි ගෙඩියක් ගිරයට හිර කර ' පොළව මහි කාන්තාවෝ සාක්කි' යනුවෙන් කැඳවූයේ ද ආලය විඥානයයි.

පොළවේ දුවිලි කැටයක් පාසා ආලය විඥානය නිධානව ඇත්තේ ක්වොන්ටම් දුහුවිල්ලක් පරිද්දෙනි. එහි මෙතෙක් ඇතිවී නැති වූ සියළු ජීවීන්ගේ ක්‍රියා ස්කන්ධය ගර්භ [ආලය] ගත ව ඇත.

සයිමන් සිය සංසාර ආරණ්‍යය අසබඩ ඉතිහාසයකින් ප‍්‍රවාදයකින් මිථ්‍යාවකින් චිත‍්‍රණය කරන්නේ කාය, වස්තු, ආල සත්‍යය වශයෙන් ගන්නා ස්වභාවයයි. ඔහු එහි අග ඒවං (මෙසේ) නමින් සූත‍්‍රයක් බහාලමින් සිය කතාන්දරය විසින් හරය කොට ගන්නා ආලය විඥානය ගැන ඉඟි කරයි.

වසර විසි එකක් පුරා පෙම් කෙලිමින්-දබර කර ගනිමින්, ආල වඩමින්-වෛර කරමින් එකිනෙකා හා දැපනේ වැටුනු සර්ප යුවලක් මෙන් වෙලෙමින් සිටින්නේ ආලය විඥානය නිසා නොවේද? මතු භවයකදී ප‍්‍රතිසන්ධිය ලබන විට මනන විඥානය [id] බවට පත් වෙන ආලය විඥානය යනු සසර පුරා අප එකට බැඳ පවත්නා මහා තණ්හාව නොවේ යැයි කෙසේ නොසිතන්නද? වසර දෙකකට පෙර නොවැම්බර විසිතුන්වෙනිදා ගෙට කඩා වැටුනු කැන්ද ගහෙන් වහලය හිල්වී නිදන කාමරය පුරා වතුර දොරේ ගලද්දී කවි ලියන්න ශක්තිය දුන්නේ ආලය විඥානය විසින් නොවේ යැයි කෙසේ කියන්නද?

සයිමන් වැදගත් වෙන්නේ මේ තණ්හාව, ආලය විඥානය, චේතනාව [will] පිළිබඳ 20 වෙනි සියවසේ දී නිර්දය ආලෝකයක් එල්ල කළ ‘පිස්සි වැටිච්චි’ දාර්ශනිකයා නිසාය. මට සයිමන් නිතර සිහිවෙයි, ඒ ඔහු කිසිදා නෙතින් නුදුටු නිසා විය යුතුය. සයිමන් ගේ කතාංශූ අපේ ජීවිත හරහා ගලන්නේ එක්ස් කිරණ ධාරාවක් පරිද්දෙනි. ආලය විඥානය ශූන්‍යය වන තෙක් ඔහු අප ලුහු බඳිනු ඇත.

විසි එක් වසරක ශේෂ පත‍්‍රයේ සයිමන් ගිණුම පොළී වෙමින් පවතී....

අමල් බිසෝ…!

2011-11-05T16:33:00.000+05:30

අමල් බිසෝ දොර නාරින්

බාබායිගා යකින්න එයි

වළලු අරන් අම්මා ලෙස

වළලු අරන් අප්පා ලෙස

අමල් බිසෝ දොර නාරින්

කුඩම්මා ගේ දූ දෙන්නත්

කේන්ති ගිය බිළාලයත්

ලුචින කෝටු ගින්න නිවයි

යක් නිවසට උඹව යවයි

අමල් බිසෝ දොර නාරින්

වසිලිස්සා දොර නාරින්

වළලු අරං එන්ට කියා

රාජාලියො ඈත ගියා

ලිපේ ගින්න නිවා තියා

බිළාලයා පැනලා ගියා

ගිනි අඟුරක් ගේන නියා…

ඉරු කුමාරි දුරට ගියා

රාස්ස ගෙට යන්ට ගියා

වසිලිස්සා කැලේ ගියා

අමල් බිසෝ හිමේ ගියා

අමල් බිසෝ දොර නාරින්

වසිලිස්සා දොර නාරින්

සූර්ය බායි දොර නාරින්

බර වැඩ කෙරුමටයි නියම

රළු වැඩ කෙරුමටයි නියම

අසීරුවට දුක් විඳගෙන

පතුල් කසන්නටයි නියම

අම්මත් නෑ අප්පත් නෑ

වළලු අරං ආවෙත් නෑ

විස නියපොතු ගෙයි දොරකඩ

සුව කරන්ට බේතුත් නෑ

බිරියෝසා මුරුංගා

දොර හතකින් වටලළා

පූසෝ බල්ලො

ගිරව් මයිනො

ආරස්සා කළ තැනා

අමල් බිසෝ දොර නාරින්

වසිලිස්සා දොර නාරින්

සූර්ය බායි දොර නාරින්

අමල් බිසෝ[ලංකාව], ලස්සන වසිලිස්සා[රුසියාව], සූර්ය බායි[ඉන්දියාව] යනු එකම කතාවයි.

මේ තුනම එකම කතාව, කෝකසස් ඉඳලා ආර්යයො ඉන්දියාවට ආවා හරි වෙළෙන්දො මේ පැත්තෙ ඉඳන් මේ කතාව එහෙට අරන් ගියා හරි වෙන්න පුළුවන්. කතාවේ මූලික සිද්දිය වෙන්නේ පූසා/කුඩම්මාගේ දුවලා දෙන්නා ගින්දර නිවපු එක. මේ ප්‍රොමිතියස් කතාවෙ විකල්පයද? ගින්දර සොයා ගිය දුකට පත් නොවුන ස්ත්‍රිය? මේක ග්‍රීක කතාව වගේ ප්‍රචණ්ඩ ත් නෑ.

මේ දවස් වල ගමකතා කියවමිනුයි ඉන්නෙ. 'රන් කැකිර' කියන්නෙ අලොනුශ්කා අක්කා හා ඉවානුශ්කා මල්ල්ලි ගේ කතාව. නිල් මානෙල් මලක කතාවක් තියෙනවා ඒක අර නෙත්තා, දෙනෙත්තා, තිනෙත්තා ඉන්න රත්තරන් ඇපල් ගහේ කතාව.

Village Folk Tales of Ceylon - Vol 1,2 3, by Henry Parker.[900 rs a volume, thisara prakashakayo] - published in 1910

Old Deccan Days- M Frere http://www.sacred-texts.com/hin/odd/index.htm [full text] - published in 1881

පේරාදෙණියේ මල් ...!

2011-07-11T12:31:00.000+05:30

පේරාදෙණිය ඉතා අපූරු බිම් කඩකි. එහි වැවෙන ගහකොළට ද අපූරු අනන්‍යතාවයක් තිබේ. ලොජ් එක ළඟ ඇති කිරිපළු ගස අරුණු ඉරුරැසින් ළෙලෙනු දැක එතැනින් හිස නොඋස්වා යයි නම් ඒ හැබෑ අවාසනාවන්තයෙකු මිස අනෙකෙකු නොවේ.

එක් එක් ගසක් යට එක් එක් බංකුවක එක් එක් ආපන ශාලාවක එක් එක් අඳුරු මුල්ලක ඇති වී නැති වූ කතා සත් මහල් පේරාදෙණිය පුස්තකාලයේ දුලබ පොත් අතර හෝ හොයා ගත නොහැකි තරම් අපූරු එවා වෙන්නට ඇත. සංඝමිත්තා කන්ද නැගී පොකුරු කාමර අසළ පෙම්වතිය එන තෙක් රැඳෙමින් 'හරි ප්‍රසාද් චෞරාසියා' අසමින් සිටීම චමත්කාර ජනක ක්‍රියාවකි.

මහපොළ ලැබී ටික දිනකින් ජීවිතයේ චමත්කාරය තුරන් වෙයි. ඉදිරි දින ගෙවීම බියජනක හීනයක් වෙයි. දේශන ශාලා එපා වී යයි. එවන් කළෙක ශේෂ පත්‍රයේ ඉතිරි එකම දෙය ප්‍රේමය පමණක් වෙයි. නමුත්, පෙබරවාරි මාසයේ ළිං-ගෙය අසලින් ගලන දියත්ත තරම් තුනී ආර්ථිකය 'ප්‍රේමයෙන් මන රංජිත' වීමට සුදුසු අවකාශ සීමිත කරයි.

පේරාදෙණියේ අපූරු සංස්කෘතියක් ඇතත් එය අන් අයුරකින් සංස්කෘතික කතරක් වන්නේ පිට ලෝකය හා ඇති සීමිත සම්බන්ධතාවය නිසාය.

ජූලි මාසය එළැඹෙන්නේ අභියෝගයක් සමගිනි. අපේ උන්දෑගේ උපන්දිනයට ඇය එතෙක් නොකියවූ හා කියවීමට ප්‍රිය කරන පොතක් හොයා ගැනීම ඒ අභියෝගයයි. පසුව මතවාදී ගැටුම් නිසා ප්‍රිය සංවාද වාද විවාද බවට පත් නොකරන පොතක් සොයා ගැනීමයි.

නුවර ටවුමේ සීවලී පොත් හලේ රැවුළ් අයියා අප හා මිතුරු වන්නේ මේ නිසා ය. ඔහුට පොත් හලේ ගබඩා කාමරවල අහු මුළු වල සැඟවී ඇති සමහර පොත් සොයා රැවුළේ මකුළු දැල් දවටා ගැනීමට සිදු වේ. ඒවායේ මහ ලාබයක් නැතත් ඔහු සමහර පොත් අප උදෙසා සොයා තබයි. හරියට කෝවිල ළඟ ශෛව අවන්හලේ අයකැමියා මෙනි. ඔහු ද්‍රවිඩ රසවතියේ ඉසව් අපට කියා දෙයි. තෝසේ ද ඉඩ්ලි ද උප්මා ද ගැන කරුණු පහදයි.

1997 අපේ උන්දෑගේ උපන්දිනයට දෙන්න තෑගගක් සොයමින් වෙහෙසෙන විට මට 'අපූරු' අදහසක් පහළ විය. පේරාදෙණියට පැමිණි බොහෝ තරුණයින් තම පෙම්වතියන් උදෙසා 'පෙර නුවූ විරූ' යමක් කිරීමට උත්සාහ නොකළේ යැයිකෙසේ සිතන්නද? මම කෘෂි පීඨයෙන් පිටව සෙමින් සෙමින් ඇවිද ගියෙමි. උඩ බැලූ කල මල් නැති ජූලි මාසයේ බිම මල් පිපී ඇත [සයිමා ගේ කහ රොබරෝසියා ගස පමණක් මල් නොවරයි].

‘අපාය කැන්ටිම’ පසු කර යන විට මොණර පිල් වැනි තෘණ මලින් පොළව හැසී ගැවසී ගොසිනි. තව ටිකක් දුර ‘වුස්ක් වල’ පැත්තට යනවිට බුරුසු වැනි තණකොළ මලක් හමු වෙයි. තවත් දුර යනවිට ‘වීරසූරිය ස්මාරකයෙන්’ ඔබ්බෙහි ‘හිල්ඩා උද්‍යානය’ අසල දම් පැහැති පිහාටු වන් තණ මලකි. 'වල' පසෙක ඊතණ පඳුරකි. හා පිට්ටනියෙන් කඩා ගත් නම නොදන්නා අපූරු හැඩයකින් යුත් වල් මල් කිහිපයද එක්කර මගේ අපූරු 'වල් පොකුර' නිම කළෙමි.

කාටත් හොරෙන් තනා ගත් මගේ ‘වල් පොකුර’ රැගෙන පහුවෙනිදා උදයේ සංඝමිත්තා පඩිපෙළ අසළ රැක හුන්නෙමි. 'ඇය' මිතුරියන් හා පඩිපෙළ බැස එන්නීය. මගේ හද සැලෙයි. මේ කෙල්ලන් රංචුව ඉදිරියේ වල් පොකුරක් දීම නොහොබනේ යැයි මගේ සිත මට කියයි.

සුබ උපන්දිනයක්.. !

මොකුත් නොදූන්නත් හිනාවෙන අපේ උන්දෑ; වල් පොකුර දෝතින්ම වඩාගෙන ‘ඉස්තුතිය්’ කීවාය. ඒ උන්දෑගේ හැටිය. අවුරුදු විස්සක් තිස්සේ සුබ උපන් දින ගෙවී ගොසිනි. හිසෙහි නර නැගේ. අපි අපේ සිහිනයට ළඟා වෙමින් ඉන්නෙමු.

සුබ උපන් දිනයක්.................!

චන්ද්‍රමඬුලු යට ....!

2011-07-02T15:17:00.000+05:30

අපි වටිනා කමක් වටිනා යමක් සොයමින් යන්නෙමු. සමහර විට හමුවන කුඩා මුතු ඇටයක් තරම් සෝබන දුලබ ගීයක් ජීවිතය හදිසියේ එළිය කරයි.

අපේ ගෙදර උන්දෑ නන්දා මාලිනි රසිකාවකි. මගේ දේශපාලන පඬි කතා නොතකන ඈ එදත් අදත් නන්දාට ආසා කරන්නේ සංගීත ආසාව නිසා පමණකි. නිරෝෂී අපේ උන්දෑගේ ඉතා කිට්ටු පාසැල් මිතුරියකි, පේරාදෙණියේ මගේ 'ජුන්නියක්' වූ නිරෝෂි දැකීම ඥාති වරියක් දැකීම මය.

නිරෝෂී කිවිඳියකි, ගායිකාවකි. 1990 විසාකා කලා උළෙලේ තේමාව නිරෝෂි ලියූ එකකි. දේශපාලනයෙන් ලේ උණු වූ ඒ කාලයේ තරුණ බව ගැන කතා කිරීම තහනම් විය. අයිතිවාසිකම් ගැන කතා කිරීම බයට හේතුවක් විය. නන්දාගේ 'මොංගෝලියානුවනේ' ගීතයෙන් ඇරඹීමට ගිය විසාකා කලා උළෙලේ මුල් අංගය 1990 මාර්තු 19 ට දින දෙකක් තබා තහනමට ලක් විය, නිරෝෂී ඇතුළු කෙල්ලන් කැලත හැඬූ කඳුළින් නිවෙස් බලා ගියහ. පහුවෙනිදා නිරෝෂී කවියක් ලියාගෙන ආවාය. නිරෝෂි ගේ ම තනුවකට ගැයුනු, අපූරු යොවුන් ජවයෙන් 'පණ ගසන' “යෞවනේ කුමුදුනිය පුබුදවන “ ගීයකින් කළා උළෙල ඇරඹෙනු හතරවන හෝ පස් වෙන පෙළේ හිඳ උන් මට තාමත් මතකය.

අපේ උන්දෑ නන්දා ගැන පටන් ගන්නා කතාවක් හැම වතාවකම අවසන් කරන්නේ නිරෝෂි ගෙනි. පොළොං විසෙන් මරණාසන්නව උන් අපේ උන්දෑ බැලීමට ආ නිරෝෂි ‘මහ-ඉලුප්පල්ලමේ’ නොයා පේරාදෙණිය දැඩි සත්කාර අංශයේ උන් බව, ඇඳ පෝච්චිය පවා සෝදමින් සුව වන තුරු අපේ උන්දෑ රැක බලාගත් බවද මේ කතාවේ කොටසකි.

අපේ පෙම් කතාව පටං ගත් කාලයේ මම නන්දා ගේ ගීයක් කොළයක ලියා දුන්නෙමි.

වළාකුළු කන්දට මුවා වෙන
ඉන්ද්‍රචාපය ලෙසින් මනහර
නුවන් බඳවා සිතුම් අවුලා
නොයන් මා හැර දා

උදා ගිර හිරු මඬල විලසින්
සදා පාළුව අඳුර පලවා
සිහින ඇල්ලේ අරුත් රඳවා
රැඳෙන්නේ සැමදා

කල්ප ගණනින් මිණුම් නිම නැති
භවෙන් භවයට මෙවන් කතරේ
ඔබේ නෙත් යුග වාසනාවන්
නැගෙන හිරු ලෙසිනේ

මහින්ද අල්ගම [ලොකු මාස්ටර්] ගේ ඉසියුම් ගීත රචනාවක් වන, නන්දා විසින් තනු දමා ගායනා කරන [නිරෝෂි ගේ හඬින් පමණක් අසා තිබුණු] මේ ගීය වසර දහනවයක් තිස්සේ අපේ උන්දෑට නන්දාගේ හඬින් අසන්නට සළස්වන අරමුණ මීට පැයකට පෙර ඉටු විය. [ඉස්සර පසුම්බි වල ඇති මුදල් ගණිමින් 'සීමා සහිතව' වඩේ කෑ ශාන්ති විහාරයෙන් [දැං ශ්‍රී විහාර්] පිටවී බුලර්ස් පාර දිගේ ඇවිද ආවේ දෛවෝපගත ගමනකි.]

ගුවන්විදුලියේ අලෙවි කුටිය විවෘතය.

‘සල්ලි නැති වුනාට කමක් නෑ බලලා යමු.’ මම යෝජනා කළෙමි.
‘අර චන්ද්‍රමඬුලු යට සී ඩී එක පොඩ්ඩක් බලන්න පුළුවන් ද?’

එහි පස් වෙනි ගීතය 'වලාකුළු කන්දට ' විය.
‘ගම්මු ගම්මු’ මටත් වඩා ඉක්මන් වන්නේ අපේ උන්දෑය.

ගීතය වරක් නොව තෙවරක් ඇසුවෙමු. මුල් වතාවේ ම දෙවන අන්තරා කොටසේ අවසාන පද දෙක නන්දා සමඟ ගැයූ අපේ උන්දෑ; 'නිරෝෂි ඔය විදිහටම කිව්වා නේ...!' ආදී වශයෙන් නිරෝෂී ගැන කතා කියන්නට පටන් ගත්තාය.

අපි වටිනා කමක්, වටිනා යමක් සොයමින් යන්නෙමු. සමහර විට හමුවන කුඩා මුතු ඇටයක් තරම් සෝබන දුලබ ගීයක් ජීවිතය හදිසියේ එළිය කරයි.

සින්දුව මෙතැනින් අහන්න http://youtu.be/9nf_PmA6Wa0

මම රාත්‍රිය වෙමි..!

2011-06-15T09:51:00.000+05:30

නීට්ෂ ට මෙන් පත රැවුලක් බුදුන් ට නොවී...

නීට්ෂ 'අධිෂ්ඨානය' නම් සංකල්පයක් 'තණ්හාවට' අනිත් පස තැබුවේය. නිට්ෂ ගෙ දර්ශනය ගැන සිංහලෙන් ලියැවුන පොත් එකකි. ගුණපාල ධර්මසිරි නීට්ෂ ගැන පමණක් නොව අනෙකුත් දර්ශන-දර්ශනාන්තරයන් පිළිබඳවද ප්‍රමාණිකයෙකි. ඔහු නීට්ෂ ගැන ඉහත කී එකම පොත ලිවීය.1980 දශකයේ අගට වන්නට සාංදෘශ්ඨික වාදය ගැන විවිධ වාද-ප්‍රවාද විසින් කොළඹ මතාන්තර අවකාශය ගිලගති. 1988-89 කැරළි සමයත් 'අහිමි විප්ලවයත්' විසින් ඇති කිරීමට නියමිත රික්තකයට අවශ්‍ය වූ 'ගුප්තවාදයන්' ප්‍රචලිත වෙමින් පැවතිණ.

1988 ‘මම රාත්‍රිය වෙමි’ පළවන්නේ මෙකී පූර්විකාවේ කොටසක් ලෙස යැයි මට සිතේ. හේමරත්න ලියනආරච්චි අපට සිටින අනගි ලේඛකයෙකි. ඔහුගේ 'මම රාත්‍රිය වෙමි' ෆ්‍රොයිඩ්, නීට්ෂ හා ගෞතම බුද්ධ එක පෙළට සිටවමින් පසුව සිදුවූ විවිධ හරඹයන් ගේ මූලාරම්භය ද? සංයුක්ත පිළිතුරක් නිෂ්පාදනය කිරීමට ප්‍රමාණවත් දැනුමක් මා සතුව නැත.

හේමරත්න ලියනආරච්චි රෝගාතුරව සිටින බව නදීජා කීවා ය.

'මම රාත්‍රිය වෙමි' මුල් වරට කියවුවා ට පසු පසුගිය දශක දෙක පුරා එහි පිටපතක් සොයමින් පොත් කඩ පීරූ මුත් එකක් සොයා ගත නොහැකි විය. 2008 නැවත වරක් 'මම රාත්‍රිය වෙමි’මුද්‍රණය වී ඇත. මුල් වර කියවූවාට පසු නැවත යොවුන් ආවේගයකින් යුතුව එය කියවීමට පටන් ගත්තේ මරදානේ ආනන්දය ඉදිරිපිට බස් නැවතුමෙදී ය. එය දෛවෝපගත සිදුවිමක්ද?

'ආනන්ද විද්‍යාලයේ අධ්‍යාපනය ලැබූ කාලයෙහි සිතෙහි කිසියම් ආරක්ෂා සහගත බවක් තිබිණ.' - 29 පිට

‘ඊයේ රාත්‍රියේ දස්තයෙව්ස්කි මා බලන්නට ආවේ ය.’ – 1 පිට

මේ කිසිදු සිංහල නවකතාවක හමුවන වැකියක් නොවේ. 'මම රාත්‍රිය වෙමි' 1960 දශකයේ සමාජ පසුබිම මත පිහිටා ලියැවුන, හරි හමං විචාරයකට ලක් නොවූ කතාවකි. බණ්ඩාර ගේ'භින්නෝන්මාදී' මනසින් එළියට එන්නේ 'පසු නිදහස්' යුගයේ උපන් භින්නෝන්මාදය යැයි මට හැඟේ.

එවිට මම බණ්ඩාර නොවෙමි. මම චරිතයක් වෙමි. වචන ගොඩක් වෙමි. අකුරු ගොඩක් වෙමි. – 17 පිට

මේ ‘ටෙක්ස්ට් -text’ හෝ ‘කතිකා ව-discourse’ හෝ යනුවෙන් පසුව ඇතිවූ විදාරණයේ පෙරවදන යි. අමරසේකර (යළි උපන්නෙමි ) ගුනසිංහ (හෙවනැල්ල ) අජිත් තිලකසේන (පිටුවහල් කර සිටිද්දී ) ආදී කතා කරුවන්ගේ පෙළෙහි ඊළඟ පොත 'මම රාත්‍රිය වෙමි' විය යුතුය.

තාත්තා එක්ක යකෙකුටවත් ඉන්න බෑ. මම ඇත්ත කියන්නම්, මට අනන්ත හිතිල තියෙනවා තාත්තා ව මරල දාන්න.....සහතිකයි... – 97 පිට

‘මචං, ආනන්තරිය පාපයක් වෙච්ච පීතෲ ඝාතනය; ඒක උරුමයක් වෙච්ච.. ඉතිහාසයක් වෙච්ච අපේ අතින් [ෆ්‍රොයිඩ් ට කලින්] සූත්‍ර ගත නොවුනේ ඇයි?’ මම සමන් ගෙන් ඇසීමි. ‘මචං 1976 විතර ආපු 'ජෝර්ජ් ඊ වීරකෝන්' ගේ 'පුතේ උඹේ මාළිගාව' කියවලා තියෙනවද?’ සමන්ගේ පිළිතුර ජනේරු දා දුරබණන ජාල තදබදයෙහි කැඩි කැඩි ගිලි ගියේය.

මම ආසා පොත් එක් එක් ගොණු වශයෙන් රාක්කයේ එක තැන තැබීමට ආසා කරමි. ‘සිද්ධාර්ථ’ ගරුසිංහ පරිවර්තනය 'මම රාත්‍රිය වෙමි' හා එක තැන තැබීම මගේ කැමැත්තයි.

නීට්ෂ ට මෙන් පත රැවුලක් බුදුන් ට නොවී...

ජනවාරි, 01. 2010